Ogrodzenie i rozplanowanie fermy

      Aby zapobiec ucieczce zwierząt i utrudnić im kontakt z otoczeniem należy cały przeznaczony na farmę teren ogrodzić siatką o wysokości około 1m. Oczka siatki powinny mieć 40 mm wielkości. Siatkę wpuszcza się na 50 cm w ziemię. U góry załamuje się siatkę pod kątem prostym na 30 cm do wewnątrz.
      Zamiast siatki wpuszczonej w ziemię lepiej wbudować na głębokość 50 cm trwalszą od siatki ścianę betonową lub murowaną. Zamiast wpuszczać ściankę betonową w ziemię pod kontem, można zastosować ekonomiczniejsze rozwiązanie czyli można pod kątem 45 ° zrobić płaski nasyp z kamieni a następnie zalać wszystko betonem. Taki ukośny murek nie musi być szerszy niż 30 - 35 cm.       W przypadku wybiegów lub hodowli półwolnej na stawach czy jeziorach wystarczy ogrodzenie o wysokości 80 cm i 50 -milimetrowych oczkach w siatce. Na dużych terenach wodnych, dostarczających im pożywienia i możliwości schronienia się bobrzyki nie okazują chęci do ucieczki, a oseski trzymając się matki, nie giną wskutek przedostania się przez oczko siatki. Skłonność do podkopywania się słabnie u Nutrii w marę wzrostu przestrzeni, z której mogą korzystać .
      Przy hodowli Nutrii na wolności sprawa ogrodzenia terenu odpada, tak samo przy rozpowszechnionej, zwłaszcza na zachodzie naszego kraju, hodowli na małą skalę w ogródkach, działkach itp. Dla ochrony przed ucieczką nutrii wystarczy zwykle istniejące już ogrodzenie terenu działki.
      Podanie ogólnego schematu rozplanowania fermy nutrii jest niemożliwe ze względu na rozmaitość używanych systemów pomieszczeń i konieczność dostosowania do warunków hydrologicznych terenu. W konkretnych przypadkach należy starać się o możliwie łatwy dostęp poszczególnych zagród czy klatek, łatwe zmienianie wody w basenach, wreszcie o małą odległość od budynku, w którym mieszczą się zapasy pasz i w którym szykuje się pożywienie oraz dokonuje niezbędnych zabiegów.