Dobór par nutrii

      Odpowiedni dobór par jest w hodowli nutrii jednym z czołowych zagadnień i od pomyślnego jego rozwiązania zależy w decydującej mierze powodzenie danej fermy.

      Musimy tu wziąć oczywiście pod uwagę wiadomości zawarte w poprzednich artykułach, a więc łączenie zwierząt najlepszych z najlepszymi, pełne wyzyskanie najlepszych samców, unikanie bezplanowego kojarzenia w pokrewieństwie, utrwalenie nowych odmian ubarwienia, powtarzanie kojarzeń udanych, wreszcie uwzględnianie indywidualnych właściwości charakteru zwierząt.

      Ostatni punkt w hodowli nutrii ma szczególne znaczenie. U nutrii bowiem znacznie silniej niż u pozostałych zwierząt futerkowych czy gospodarskich zarysowują się "sympatie" oraz "antypatie". Niekiedy przez długi okres nie można otrzymać od danej pary nutrii potomstwa jedynie z powodu wzajemnego "niepodobania" się zwierząt, które toczą ze sobą ciągłe walki. I odwrotnie, zdarza się, że zwierzęta raz skojarzone po rozłączeniu nie chcą kopulować z innymi partnerami. Przy łączeniu par należy również unikać kojarzenia w obrębie jednego miotu, gdyż zwierzęta takie kopulują zwykle bardzo późno lub nawet wcale. Dokładna znajomość charakteru zwierząt w okresie poprzedzającym dobór powinna dać hodowcy wskazówki dla uniknięcia opisanych wyżej skutków, gdyż cechy psychiczne są tak samo dziedziczne, jak i morfologiczne.

      Analogiczne jak w hodowli innych zwierząt futerkowych również w hodowli nutrii nie do pomyślenia jest racjonalny wybór i dobór bez prawidłowo przeprowadzonych zapisków, dziennika fermowego, będącego chronologicznym zestawieniem wydarzeń w fermie, oraz książki hodowlanej zawierającej dane zarówno co do pochodzenia, jak i użytkowości pogłowia.

      Książka hodowlana może mieć następujący układ: wyniki oceny użytkowości futerkowej można zapisywać albo posługując się metodą punktową, albo co jest lepsze, obok liczby punktów podać określenie słowne, np. barwa podszycia doskonała, gęstość niewyrównana. Określenie cyfrowe poszczególnych pozycji umożliwia przede wszystkim ujęcie porównawcze oceny zwierząt miedzy sobą według ogólnej liczby uzyskanych punktów.

      Dla zaoszczędzenia pracy można zaniechać oceny w wieku dwunastu miesięcy. W zasadzie byłoby lepiej przesunąć w ogólne pierwszą bonitację do wieku 9 lub 10 miesięcy, jednak w wieku 6 miesięcy dobiera się zwykle nutrie do hodowli.

      Przy ocenie użytkowości rozpłodowej podaje się oprócz daty pierwszego wykotu wiek samicy w danym terminie w dniach. Przy następnym porodzie podaje się tak samo w dniach okres, który upłynął od poprzedniego wykotu aż do daty następnego porodu. Cyfry te mówią o wczesności dojrzewania oraz płodności danej samicy, czyli matki.