Produkcja owczarska

Dochody z utrzymywania owiec w gospodarstwie ekologicznym można uzyskać:

z produkcji jagniąt rzeźnych,

dojąc i przerabiając mleko owcze na sery i jogurty oraz

wykorzystując odpłatnie owce do ochrony krajobrazu.

Niewielki, ale godny zauważenia, dochód można uzyskać z produkcji ubocznej za jaką dzisiaj jest uważana wełna i skóry. Przerób tych surowców, kolorowej wełny na oryginalne wyroby rękodzielnicze i sprzedaż dekoracyjnych skór w gospodarstwach agroturystycznych może uzupełnić wpływy z produkcji głównej.

Genotyp jagnięcia ma duży wpływ na efekty ekonomiczne produkcji jagniąt rzeźnych. Cechy rasowe są genetycznie uwarunkowane i decydują o takich parametrach jak użytkowość mięsna (wydajność rzeźna, budowa tuszy, otłuszczenie) przydatność do tuczu, czy zdolność do wykorzystania składników pokarmowych paszy. Udowodniono to w licznych doświadczeniach żywiąc jednakowo różne, pod względem genetycznym, grupy jagniąt. W przydatności do tuczu pastwiskowego nie należy sugerować się wynikami uzyskiwanymi w warunkach alkierzowych przy intensywnym żywieniu. Tak selekcjonowane zwierzęta na pewno nie sprawdzą się na pastwisku, w ekstensywnych warunkach, dlatego jak już wspomniano przy omawianiu ras przydatnych do produkcji ekologicznej, chów pastwiskowy należy oprzeć na mieszańcach (korzystny w odchowie efekt heterozji, jaki przynosi krzyżowanie), czy odmianach owiec znoszących surowe warunki środowiskowe.