Budynki wspomagające chów świń

Naczelnym uwarunkowaniem postawienia tego rodzajów budynków jest faktyczna potrzeba ich posiadania. W wielu starszych fermach często widzi się pomieszczenia będące tylko składem zepsutego wyposażenia i nie spełniające swoich pierwotnych funkcji. Część z tych budynków została wyeliminowana przez zmiany technologiczne, jak choćby wprowadzenie wieżowych silosów paszowych czy kiszonkowych. Jest to zrozumiałe w aspekcie wysokich wymagań, co do jakości stosowanych pasz czy ściółek oraz ich higieny. Nieco inaczej sytuacja wygląda w małych gospodarstwach korzystających z pasz gospodarskich. Tutaj również magazyny winny znaleźć się poza budynkami inwentarskimi. Zalecenie to odnieść można także do pomieszczeń służących przygotowaniu paszy. Taka Ńmieszalniaî będąca częścią chlewni nie jest dobra ani dla samej higieny pasz, ani dla higieny pomieszczeń. Dość wspomnieć w tym miejscu wieczny problem gryzoni. Każdy z zaplanowanych budynków pomocniczych winien mieć dobrze obliczone zapotrzebowanie powierzchni. Dość częste jej przewymiarowanie zwiększa tylko koszty budowy i niesie ryzyko późniejszego wprowadzenia dodatkowych funkcji.

Budowle pomocnicze
Budowle pomocnicze są często najbardziej zaniedbanym obszarem w użytkowaniu obiektów ferm i gospodarstw. Koszt ich budowy jest zazwyczaj niewielki, a późniejsze korzyści mogą być znaczne, choćby w samej sferze nakładów robocizny.
Każda ferma i gospodarstwo musi posiadać trwałe i szczelne ogrodzenie, co wynika choćby z zasad biobezpieczeństwa. Rampy załadunkowe, to proste rozwi ązania pozwalające na swobodną obsługę budynków i zwierząt. Dla tych ostatnich są niezbędne do załadunku, łagodząc stres i chroniąc zdrowie (okaleczenia, złamania). Wiaty lokalizowane na fermie mogą służyć nie tylko ciągnikom i przyczepom. W użytkowanych systemach ściołowych warto zadbać o suchą, dobrej jakości ściółkę. W myśl nowelizacji prawa budowlanego, aktualnie obiekty takie nie wymagają pozwolenia na budowę. W końcu do tego typu konstrukcji zaliczyć trzeba zbiorniki gnojowicowe i płyty gnojowe. W obu przypadkach należy zapewnić taką ich pojemność, aby możliwe było przetrzymywania odchodów przez okres 6 miesięcy. W handlu znajduje się szereg rozwiązań technicznych tych obiektów: zbiorniki podziemne, częściowo zagłębione i naziemne. Każdy z nich ma swe wady i zalety, a także różnice cenowe.